…czyli każdy ma jakieś hobby!

W 2009 roku podczas wizyty w Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni postanowiliśmy z kuzynem zobaczyć 11 Baterię Artylerii Stałej ( BAS ).  Wizytę w tym miejscu planowałem od dawna, ale dopiero teraz nadarzyła się okazja do jej obejrzenia. Wystarczy z muzeum iść bulwarem w stronę Redłowa. Interesująca nas bateria, była  pierwszą zbudowaną po wojnie z polskich baterii nadbrzeżnych. Można zobaczyć tylko stanowiska ogniowe które są jednymi z najlepiej zachowanych w Polsce, ponieważ reszta obiektów znajduje się na terenie wojskowym. Bateria wyposażona była w cztery radzieckie armaty morskie 130mm. typu B-13 wz.35, które maskowane były siatką rozpiętą na niezachowanym parasolu z rur stalowych. Stanowiska dział były dwupoziomowe z działobitnią i komorami amunicyjnymi pod nią. Bateria usytuowana jest na wysokim klifie redłowskim, co bardzo uatrakcyjnia wycieczkę w to miejsce. Budowę rozpoczęto w 1947 roku. Rok później zakończono budowę stanowisk i montaż dział. W kolejnych latach wybudowano następne obiekty m.in. GPKO ( Główny punkt kierowania ogniem ), ZPKO ( Zapasowy punkt kierowania ogniem ), magazyn amunicji, elektrownię itp.. Bateria wchodziła w skład 31 Dywizjonu Artylerii Nadbrzeżnej ( DAN ). W listopadzie 1950 roku utworzono samodzielne baterie, a tej opisywanej nadano numer jedenasty. Pięć lat później weszła w skład 32 DAN. Po zarządzeniu Szefa Sztabu Generalnego MON ( Ministerstwo Obrony Narodowej ) z 1974r. dokonano rozformowania 11 BAS. Stanowiska ognowe z zachowanymi armatami morskimi,  możemy dziś zobaczyć, dlatego że po rozformowaniu baterii przesunięto o kilkadziesiąt metrów w głąb lądu płot jednostki wojskowej ( z powodu istnienia na tym terenie rezerwatu przyrody) , która oprócz stanowisk przejęła resztę obiektów. Jedno ze stanowisk ( nr.2 ) osunęło się w skutek erozji gleby z klifu pod koniec lat 80-tych zeszłego wieku. W latach 2005-07 roku rozpoczęto porządkowanie terenu. W pracach uczestniczyli wolontariusze z Pomorskiego Stowarzyszenia Ochrony Przyrody ” Reduta ” oraz uczniowie gdyńskich szkół dzięki zaangażowaniu rady dzielnicy Redłowo i Marynarki Wojennej. Zachowane armaty pokryto kamuflażem w dwóch wersjach: jednobarwnej stosowanej w pierwszym okresie służby i wielobarwnej z późniejszego okresu. Warto zobaczyć to miejsce więc serdecznie zapraszam do Gdyni.

12►

Fort pośredni VIa ” Stockhausen ” starego typu znajduje się w Poznaniu przy ul. Lutyckiej. Został wybudowany w latach 1879-1882. Fort został zmodernizowany w 1888 roku. Po wojnie został wysadzony i rozebrany. Ogólnie stan opłakany co potwierdzają fotki zrobione podczas kilku odwiedzin tego miejsca.

Zawsze chętnie odwiedzam polskie schrony bojowe. Polska pozycja obronna została wybudowana latem w 1939 roku. Wybudowano 17 obiektów, wykopano rowy strzeleckie i ustawiono zasieki z drutu kolczastego.  Do dzisiaj zachowało się 16 schronów. Zachowały się w idealnym stanie, a w czasie II wojny światowej żaden z obiektów nie został nawet uszkodzony. Jedyny atak niemieckiego lotnictwa na bunkry w okolicy Dobieszewa miał miejsce 1 września 1939 roku, lecz ucierpialy jedynie okopy. Dwa dni później schrony bojowe zostały opuszczone przez 10 ( z Łowicza ) i 37 ( z Kutna ) pułk piechoty. Zwiedziliśmy cztery schrony w Golańczy i Laskownicy – 3 tradytory ( jeden dwustronny i dwa jednostronne ) i 1 schron obserwacyjno-bojowy. Zapraszam do obejrzenia zdjęć. W końcu z kuzynem jesteśmy razem na jednym zdjęciu, bo rzadko nam się to zdarza. Tyle wypraw razem zaliczyliśmy, ale zawsze na przemian robiliśmy sobie fotki, więc tym razem wykorzystaliśmy obecnośćmiejscowego miłośnika obiektów bojowych.

12►

Polską baterię nr. 32  oddaną do użytku w 1932 roku odwiedziliśmy w zeszłym roku przy okazji zwiedzania 3 BAS ponieważ położone są w bliskiej odległości od siebie. Przechodziliśmy przez jednostkę wojskową o której wspominałem przy okazji postu o 3 Baterii Artylerii Stałej na Helu. Bateria Artylerii nr. 32 ” Grecka ” , uzbrojona była w dwie polowe armaty na kołach kal. 105mm. francuskiej  firmy Schneider nazwane ” greckimi ” ( ponieważ początkowo powstaly na zamówienie rządu Grecji ), ustawione na betonowych działobitniach, które w czasie kampanii wrześniowej w 1939 roku zostaly przetransportowane w okolice Juraty dla wsparcia obrońców Helu. Dzisiaj najciekawszymi obiektami są dwa schrony dla załogi, które wchodziły w skład baterii oprócz dzialobitni.

Na samym cyplu Helskiego od Zatoki Puckiej wybudowano w latach 1955-58 polską baterię nadbrzeżną z czterema stanowiskami uzbrojonymi w radzieckie armaty morskie typu B-34U  kal. 100mm. Działobitnie były ze sobą połączone korytarzami dobiegowymi, które ułatwiać miały załodze przemieszczenie się między stanowiskami. W korytarzach na każdą działobitnie przypadały dwie komory amunicyjne. Oprócz stanowisk wybudowano tu m.in. schron centrali artyleryjskiej, schrony-garaże agregatu i 5-kondygnacyjną wieżę GPKO ( Główny Punkt Kierowania Ogniem ). W 1957r. na etacie było tutaj 106 żołnierzy wraz z przełożonymi. W 1963 roku została połączona z 13 BAS tworząc jedną 27 Baterię Artylerii Stałej. Bateria rozformowana została w 1977 roku. W latach 90-tych zeszłego wieku pocięto na złom trzy działa pozostawiając jedno na stanowisku nr. 1, które stanowi dziś atrakcję turystyczną. Bateria w razie zagrożenia miała za zadanie zwalczanie kutrów torpedowych i zwalczanie środków desantowych nieprzyjaciela oraz wzmocnienie ognia przeciwlotniczego. Baterię miałem przyjemność odwiedzić dwukrotnie i zawsze z chęcią będę tu wracał.

123►